تبلیغات
خبرهای روز - ساخت بافت جدید برای رشد اندام‌ها

ShoutMix chat widget
خبرهای روز
نوشته شده در تاریخ جمعه 2 مهر 1389 توسط Admin PESARAK | نظرات ()
محققان دانشگاه هاروارد موفق به ساخت نوعی بافت مصنوعی قابل انعطاف از پروتئین‌های بافت ماهیچه‌ای بدن انسان شده‌اند كه می‌تواند به عنوان محلی برای رشد اعضا و اندام‌های جدید در بدن مورد استفاده قرار گیرد. همچنین می‌توان از این بافت برای بستن قسمت‌هایی از بدن كه دچار جراحت شده‌اند نیز استفاده كرد.

به این ترتیب هر گونه جراحت ایجاد شده در بدن بدون این كه اثری از زخم آن بر جای بماند در مدت زمان كوتاهی بهبود پیدا خواهد كرد. معمولا رشد هر نوع بافت جدید در بدن با ترشح پروتئینی به نام فیبرونكتین همراه است.

این پروتئین‌ها به عنوان محلی برای رشد سلول‌های بافت جدید عمل می‌كنند. شكل و ساختار این پروتئین تعیین‌كننده چگونگی رشد سلول‌های جدید و در نتیجه شكل‌گیری بافتی است كه از این سلول‌ها تشكیل می‌شود. اگرچه پیش از این نیز تحقیقات مشابهی در این زمینه برای ساخت بافت‌های جایگزین به روش مصنوعی انجام شده بود، اما یكی از محدودیت‌هایی كه در این زمینه وجود دارد، این است كه اگر پروتئین‌ها بدرستی در كنار هم قرار نگیرند، رشد سلول‌های بافت جدید دچار اختلال می‌شود.
یكی از مشكلاتی كه در پیوند اعضا وجود دارد، این است كه معمولا بافت قبلی بافت اندام جدید را به اصطلاح پس می‌زند كه در چنین شرایطی عمل پیوند با موفقیت انجام نشده یا فرد باید از داروهایی استفاده كند كه بتدریج این بافت به عنوان بخشی از بدن او پذیرفته شود.
اگر بتوانیم به جای پلیمرهای مصنوعی یا اندام‌های بدون بافت، از سلولی طبیعی استفاده كنیم احتمال این كه این بافت مورد پذیرش بدن قرار نگیرد به مراتب كاهش خواهد یافت. به عبارت دیگر اگر سلول‌های بافت ماهیچه قلب را روی این پروتئین‌ها رشد دهیم، این بافت پروتئینی به سلول‌های ماهیچه‌ای كمك می‌كند تا به هم متصل شوند و بافتی را تشكیل دهندكه اگر تحت تاثیر یك محرك الكتریكی قرار گیرد، می‌تواند ضربان داشته باشد. بنابراین نه‌تنها می‌توان از این بافت به صورت یك بستر سه‌بعدی برای بازسازی و احیای اندام‌هایی كه به هر دلیلی آسیب دیده‌اند، استفاده كرد كه می‌توان از آن در ساخت باندهایی برای پانسمان زخم و جراحت بهره برد كه بهبود آسیب ناشی از ایجاد جراحت در سطح بدن را تسریع كرده و ماندن هرگونه اثر زخم درمحل جراحت را به حداقل می‌رساند. این گروه از محققان امیدوارند با استفاده از این روش بتوانند در آینده‌ای نه‌چندان دور به راهكار مناسبی برای درمان افرادی كه ناچار به پیوند عضو هستند،‌ دست یابند تا به این ترتیب مشكلات ناشی از عدم پذیرش بافت پیوندی در بدن فرد به حداقل ممكن كاهش و احتمال موفقیت عمل پیوند عضو افزایش یابد.



طبقه بندی: اخبار علمی،